ILUZIONI

ILUZIONI


Jeto, sa ta ha mendja, shëndoshë e mirë,

Nën hijen e pallateve të lartuar,

Duke të ardhur pandarë, mëngjes e mbrëmje,

Gjithësa është për t’u dëshiruar,

Por, kur shpirti të gërgërojë ndër fyt,

Me një rënkim që nga thellësia e kraharorit ofshon,

Aty i bindur e kupton,

Se nuk qe veçse në një iluzion.


Përpiloi: Altin Torba

Inspiruar nga versione simotra në arabisht (me ndërhyrje).

NATA E PARË E VARRIT
DIALOGU ME VARREZAT
 

Lini Një Koment

Your email address will not be published.

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.