Autor: Dr. Ragib Sirxhani

Në emër të Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit. Paqja e bekimet qofshin mbi të Dërguarin e Allahut.

Këshilla e sotshme mund t'i mërzisë disa bashkëshortë. Ka burra që, kur janë jashtë shtëpisë, janë masha'Allah tepër të gëzuar, qeshin, buzëqeshin dhe tregojnë shaka të shumta; janë njerëz të këndshëm dhe të sjellshëm, saqë të gjithë ua lavdërojnë sjelljen e tyre.

Por, kur hyjnë në shtëpi, nuk dihet se nga vjen ajo vrenjtje, mërzi dhe seriozitet i tepruar. Bëhen të padurueshëm ndaj çdo bisede. Po i njëjti person i këndshëm dhe argëtues që ishte jashtë, sapo hyn në shtëpi shndërrohet në një qenie krejtësisht ndryshe.

Shembulli i të Dërguarit të Allahut

I Dërguari i Allahut (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) kishte një qasje krejtësisht të kundërt me këtë sjellje. Jashtë shtëpisë, ai ishte i mbushur me dinjitet dhe autoritet, dhe nuk përfshihej shumë në tubimet ku njerëzit qeshnin e bënin shaka; ai ishte i matur në këtë drejtim kur ndodhej jashtë.

Xhabir bin Semurah (Allahu qoftë i kënaqur me të) tregon (siç transmetohet në Sahih Muslim) sesi shokët e Profetit flisnin për kohën e injorancës (xhahilijetit) dhe qeshnin, ndërsa ai buzëqeshte. Ata qeshnin dhe argëtoheshin duke rrëfyer ndodhi nga e kaluara, ndërsa ai mjaftohej me një buzëqeshje.

Mirëpo, në shtëpi, gjërat ndryshonin. Ai ishte krejtësisht ndryshe; qeshte, argëtohej me familjen e tij dhe bënte shaka me ta. Ne shohim situata shumë të bukura në shtëpinë e tij, të shumta në numër. Në këtë këshillë të shkurtër, do t'ju jap vetëm një shembull të jetës së tij në shtëpi, për të treguar se si ai sillej, si ishte i butë, si bënte shaka dhe si qeshte brenda mureve të shtëpisë së tij.

Ngjarja e "Khazira-s" midis Aishes dhe Seudes

Transmetohet nga Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!), në një hadith të regjistruar nga En-Nesai dhe Ebu Ja’la, i cili vlerësohet si hasen (i besueshëm), se ajo ka thënë: "I solla të Dërguarit të Allahut (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të) një pjatë me 'khazira'", - khazira është një lloj gjelle me copa mishi të gatuara me lëng, mbi të cilin hidhet pak miell, ose ndonjëherë është thjesht një përzierje mielli, gjalpi dhe diçkaje të ëmbël – atë që në Egjipt quhet "asida". Në këtë rast me shumë gjasa bëhet fjalë për llojin e ëmbëlsuar me miell dhe gjalpë. Aishja thotë: "E kisha gatuar posaçërisht për të dhe ia solla për të ngrënë. I thashë edhe Seudes: ..." - bëhet fjalë për Seude bint Zem’a (Allahu qoftë i kënaqur me të!), Nënën e Besimtarëve (bashkëshorten e Profetit), e cila ishte ulur pranë Profetit (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të) në anën tjetër. "Unë (thotë Aishja) i thashë Seudes: 'Ha!', - teksa Profeti gjendej ulur midis nesh të dyjave - mirëpo, ajo refuzoi"; - ndoshta nuk kishte oreks ose nuk dëshironte të hante nga ajo që kishte sjellë Aishja. "Atëherë (vijon Aishja) unë i thashë (Seudes): 'Do të hash, përndryshe do ta lyej fytyrën!' Por ajo vijoi të refuzonte"; - pra Aishja i tha se do të merrte nga ushqimi dhe do t'ia vendoste në fytyrë nëse nuk do të hante, teksa Seudes nuk i shkonte në mend se Aishja vërtet do ta bënte një gjë të tillë. "Atëherë (thotë Aishja) unë futa dorën në khazira dhe ia lyeva fytyrën me të. Profeti (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të) qeshi" - pra Aishja mori pak nga gjella dhe ia fërkoi Seudes në fytyrë dhe ky ishte një moment shumë i papritur, ku njeriu mund të ndihej i tensionuar, por Profeti e mori me shumë thjeshtësi dhe qeshi.

Karakteri i Seudes dhe drejtësia e Profetit

Natyrisht që Aishja kishte disa vështirësi në raport me Seuden: ajo ishte shumë më e moshuar (se Aishja), ndoshta edhe më e madhe se vetë Profeti (nuk ka të dhëna të sakta për moshën e saj), ishte një grua me autoritet, e bëshme, shtatlartë dhe me dinjitet. Përveç moshës së madhe, ajo kishte edhe një lloj ashpërsie në natyrën e saj – një ashpërsi e lavdërueshme, sepse nuk lëkundej përveçse në të drejtë, por gjithsesi ajo ishte e rreptë. Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë për të: "Nuk kam parë grua që do të kisha dëshiruar më shumë të isha në lëkurën e saj se sa Seuda bint Zem'a, ndonëse ishte grua me temperament të ashpër", - pra Aishja do të donte të kishte cilësitë e lavdëruara të Seudes sepse ajo ishte shumë e sinqertë dhe e dëgjueshme (përshkrimi i Aishes se Seuda kishte "temperament të ashpër" nuk ishte për ta përgojuar, por për të treguar forcën e karakterit dhe vendosmërinë e saj në qëndrime).

Megjithatë, pasi pa atë që ndodhi, i Dërguari i Allahut (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të) e zgjati këmbën (duke u larguar paksa nga Seudeja) dhe i tha asaj: "Lyeja edhe ti fytyrën asaj!", - Seudeja, duke mos e besuar se po i lejohej diçka e tillë, siç thotë Aishja "mori nga gjella dhe e fërkoi në fytyrë time.

Mjedisi i gëzueshëm në shtëpinë e Profetit

"Profeti (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të) qeshi (përsëri)." Kur them se ai qeshi këtu e qeshi atje, nuk do të thotë se po gëzohej me Seuden apo me Aishen, por ai po krijonte një atmosferë argëtimi në shtëpi, duke përhapur ndjenjën e rehatisë, gëzimit dhe qetësisë brenda familjes. Ndërsa ato (të dyja) ishin duke lyer fytyrat e njëra-tjetrës – duket se ky rast ishte para se të bëhej i detyrueshëm hixhabi – kaloi aty pari Umer ibn el-Hatabi.

Ai thirri: "O Abdullah, o Abdullah!", duke thirrur të birin, Abdullah ibn Umerin, sepse donte që ai të hynte bashkë me të te Profeti (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të). Kur Profeti (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të) e kuptoi se Umeri po vinte, mendoi se ai do të hynte brenda dhe tha: "Unë mendoj se Umeri do të hyjë." Atëherë ai u tha (atyre të dyjave): "Çohuni dhe lani fytyrat tuaja!" U tha të shpejtonin sepse Umeri po vinte dhe nuk ishte e përshtatshme që ai t'i shihte me fytyra të përlyera.

Balanci mes respektimit të tjetrit dhe atmosferës familjare

Aishja thotë: "Që nga ajo ditë, vazhdova ta respektoj Umerin për shkak të respektit që Profeti (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të) gëzonte për të." Domethënë, Profeti (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të) ishte i shqetësuar se mos Umeri do të bënte ndonjë koment mbi këtë situatë, ose do të pyeste se si mund të bënin diçka të tillë në praninë e të Dërguarit të Allahut (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të). Kështu që, Profeti (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të) i urdhëroi të shkonin e të lanin fytyrat, pasi nuk kishte nevojë që Umeri ta shihte atë skenë.

Mesazhi kryesor i këtij tregimi është atmosfera e hareshme në familje. Kur Profeti (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të) hynte në shtëpi, familjarët gëzoheshin me ardhjen e tij. Njëra qeshte, tjetra gëzohej, dikush sillte ushqim, e dikush tjetër lozte deri edhe duke përlyer fytyrën e tjetrës, e ajo ia kthente me të njëjtën monedhë. Pavarësisht seriozitetit të Seudes apo dijes së Aishes, ekzistonte kjo atmosferë me atë frymë të bukur që përhapte Profeti (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të).

Ne kemi nevojë t'i rikthejmë këto lloj atmosferash në shtëpitë tona. Më besoni, tensioni do të ulet shumë dhe problemet, në dashtë Allahu, do të pakësohen në një shkallë që as mund ta imagjinoni.

Zoti ju shpërbleftë me të mira. Paqja, mëshira dhe bekimet e Allahut qofshin mbi ju.

Shiko linkun burimor